• Kısa ve orta dönem yerine uzun döneme…
  • Parçalar yerine bütüne…
  • Olaylar yerine yapı ve sistemlere…
  • Sonuçlar kadar sebeplere…
  • Tek boyutlu düşünceden çok boyutlu düşünceye…
Ekonomi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Ekonomi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

23 Haziran 2013 Pazar

Piyasalarda Neler Oluyor- Yorum ve Değerlendirme


Giriş

Öncelikle borsalar ve hisse senetlerinin yukarı veya aşağı yönde etkileyen önemli bazı parametreleri özetleyip değerlendirmek doğru olacaktır. Çünkü bu parametrelerin pozitif olması yükseliş, negatif olması da düşüşü getirecektir. Şu an bu parametreler negatif durumdadır. Geçmişte borsaları yükselten etmenler aşağıda kısaca özetlenmiştir. Geçmişteki yükselişin nedenleri anlaşılırsa şu anki düşüşün de nedenlerini izah etmek kolay olacaktır. Geçmişte hisseleri yukarı taşıyan etmenlerin şu an tersi gerçekleşiyor. Hisseler hangi nedenlerle yükseldiyse o nedenlerin negatife dönmesi ile borsalar satış baskısı altında kaldı...

 Borsalar ve Hisse senetleri birkaç şekilde yükselme eğilimindedir.

  • Dünya ve/veya ülke ekonomisinin genişleme dönemlerinde (ekonomik genişleme ve daralma döngüleri) firmaların artan satışları ve yükselen karlarına paralel olarak hisse senetleri değerlenebilir.
  • Veya gelecek dönemde Dünya ve/veya ülke ekonomisinin gelecekte iyi bir performans göstermesinin beklenmesi ve bu beklenti ile hisse senetlerinde pozisyon alınması
  • Şirket değerlemede, kullanılan yöntemlerin faiz seviyesine duyarlı olması… Mesela İndirgenmiş nakit akımları yönteminde indirgeme için kullanılan Ağırlıklı sermaye maliyeti, faiz+ ülke risk priminden oluşur. Eğer faizler düşükse, firmaların gelecek yıl nakit akımlarını bu yıla taşımak için daha düşük indirgeme katsayıları kullanılacağından veya daha düşük oranda iskonto edileceğinden firmaların değerlemesi daha yüksek olacaktır. Faizlerin aynı zamanda risk faktörünün de bir bileşeni olduğu göz önüne alınırsa düşük faiz, normal zamanlarda  ülkelerde risk priminin de düşük olabileceğinin sonucudur. Bu durumda sermaye maliyetleri daha düşük olacaktır ve şirket değerlemede daha yüksek fiyatlar elde edilebilecektir.  Yine düşük faiz, varlık fiyatlarının daha yukarıda değerlenmesine yol açtığından, firmaların varlıklarına göre, net aktif değerine göre yapılan değerlemelerde de daha yüksek hisse değerlemelerine ulaşılır.
  • Bol likidite ve ucuz finansman ortamı, yatırımcıları daha riskli varlıklara yönlendirmektedir ve dolaysıyla hisse senetlerine olan talebi ve borsalara giren paranın daha çok oluşu da hisse senedi fiyatlarını artırmaktadır.
  • Düşük faiz, sabit getirili enstrümanların getirisini düşürdüğünden daha yüksek getiri potansiyeli sunan borsalara yani hisse senetlerine olan talebi artırmakta ve hisse senetlerinde talep bazlı fiyat artışına yol açmaktadır.
  • Borsaların küresel kriz sonrası dönemde itici gücü, Dünya ekonomisinin döngüsel genişleme döneminde olmasından ziyade bol likidite ve düşük faiz ortamının mevcudiyeti idi. Dolaysıyla Borsaların itici gücü olan düşük faiz, bol likidite ortamını kesintiye uğratacak her gelişmenin dünya borsalarında sert tepkilere yol açması normal karşılanmalıdır.

Dünya ekonomisinin lokomotifi  Amerikan ekonomisi ve piyasalarıdır. Fed’in parasal genişlemeyi 2013 sonlarına doğru azaltıp 2014 ortalarında sonlandıracak olması, Doların değerlenmesine ve faizlerin yükselmesine yol açtı.  Düşük faiz seviyesinin oluşmasında, ekonomilerdeki büyümenin yavaş olması nedeniyle yatırımcıların kredi talebi sınırlı artıyor olmasına karşın Merkez Bankalarının piyasaya likidite aktarıyor oluşlarıydı. Şu anki durumda likiditenin çekilmesi nedeniyle piyasalardaki düşüş, ekonomilerin gelecek büyüme beklentileri ve pozitif öngörüler ile yani bol likiditenin yerini alacak başka beklentiler olmaması nedeniyle telafi edilemiyor. Amerikan ekonomisi diğer gelişmiş ülkelere göre daha iyi durumda olmasına karşın Dünya ekonomisinin genel görünümü hızlı bir büyüme vaat etmediğinden borsalardaki düşüşü telafi edebilecek diğer beklentiler yeterince güçlü değil. Bu yüzden likiditenin çekileceği endişesiyle gelişmekte olan ülke piyasalarındaki hızlı düşüşler dengelenemedi.

Amerika’dan pompalan ucuz Dolar, ekonomik büyüme performansı daha yüksek olan gelişmekte olan ekonomilerin borsalarını yukarı taşımıştı. Fed’in kararı sonrası Dolar’ın hem gelişmekte olan piyasaları terk ediyor oluşu hem Dolar’ın değerleniyor olması; Gelişmekte olan piyasalarda düşüşün çok daha sert olmasına yol açtı. Gelişmekte olan ülkelerin para birimlerinde değer kaybı çok daha sert oldu.
Küresel kriz sonrası, piyasalara pompalanan bol likidite sonrası, beklentiler Dolar’ın değer kaybedecek olması ve yükselen bir enflasyona sebep olacağı yönündeydi. Gelinen durumda Dolar sanıldığı kadar değer kaybetmemiş, diğer taraftan korkulan bir enflasyona da yol açmamıştı.  Amerika  ve diğer gelişmiş ülkeler istemelerine rağmen ekonomik gelişmeyi destekleyecek bir enflasyon yaratamadılar. Bu süreçte bol likiditenin Dolar’a sert değer kaybettireceğini ve enflasyona yol açacağını düşünerek Altın alan yatırımcıların bu beklentileri gerçekleşmedi ve Altın yeni rekorlar göremedi.

Yine bu süreçte bol likidite, ucuz dolar, yükselen enflasyon beklentisi nedeniyle yatırımcılar diğer emtialarda da kuvvetli pozisyon almışlardı. Üstelik bol likiditenin Dünya ekonomisinin gelişimini hızlandıracağı ve emtialara olan talebin artacağı beklentisi de emtia fiyatlarını yukarı iten bir diğer neden olmuştu. Yüksek emtia fiyatları, bu tarz ürünler üreten şirketlerin hisse senetlerini yukarı taşımıştı. Fakat 2012 sonrası küresel ekonominin yavaşlaması, Dolar’ın hızlı değer kaybetmek yerine güçlü duruşu,  küresel bir enflasyon dalgasının oluşmaması nedeniyle yukarıdaki beklentiler gerçekleşmemiş ve bu beklentiler ile alınan emtialardaki, Altındaki pozisyonlar satışa dönmüştü.

Şimdi gelinen süreçte bol likiditenin kısılmaya başlaması, Dolar’ı daha da değerlendirecek ve faizlerin daha da yukarı çıkmasına yol açabilecektir. Bu durumda Hisse senetleri, emtialar da satışlara yol açacaktır.
Dolar’ın tekrar Amerika’ya dönecek olması Gelişmekte olan ülkelerden sermaye çıkışının hızlanmasına yol açacaktır. Yükselen Faizler, sermaye maliyetini yükselttiğinden ucuza borçlanarak Gelişmekte olan ülkelerde yatırım yapan yatırımcıların bu yatırımlarını azaltmasına dolaysıyla Gelişmekte olan ülkelere akan sermayenin yavaşlamasına ve dolaysıyla gelişmekte olan ülkelerin piyasalarının yükseliş momentumunun zayıflamasına yol açacaktır.

Sonuç

FED’in parasal genişlemeden çıkış stratejisine yönelik endişelerle yılbaşından bu yana dünya endeksinden negatif yönde ayrışan gelişmekte olan piyasalardaki düşüş %13.9’a ulaştı.

  •  Borsalar eskisi gibi büyük getiriler vaat etmiyor
  •  Altın ve Emtialar üzerinde baskı devam edecek
  • Gelişmekte olan piyasalardan para çıkışı devam edebilir veya Gelişmekte olan piyasalara akan sermayenin hızı yavaşlayacaktır.
  • Global ekonomi hızlı bir büyüme vaat etmediğinden firmaların satış ve kar hacimlerinde  artış yavaşlamakta, bu durum  ilerisi için artan bir hisse senedi fiyatı beklentisini düşürmektedir.

Türkiye

Türkiye, yukarıdaki gelişmelere ilave olarak geçmişte öne çıkmayan örtülü zayıflıklarının artık görünmeye başlaması ile ekstra riskler ihtiva etmeye başladı.


  1. Türkiye tasarruf açığı ve cari açık sorunu olan bir ekonomidir. Dış sermaye akışının zayıflaması Türkiye’nin hem ekonomik gelişimini yavaşlatabilecek hem de cari açık finansmanını riskli hale getirecektir.
  2. Türkiye’de özel sektörün 146 Milyar Dolar döviz açığı bulunuyor.  Dolar’ın değerlenmesi nedeniyle birçok firma kur zararı yazacaktır.
  3. Yükselen Döviz kuru, enflasyonu yukarı taşıyacak, faizleri yukarı taşıyacak ve varlık fiyatlarının ve hisse senetlerinin ucuzlamasına yol açacaktır.
  4. Türkiye’de artan politik riskler, Amerika’da Fed’in parasal genişlemeyi yavaşlatması, Türkiye ekonomisinin eskisi gibi çok yüksek büyüme oranları vaat etmiyor oluşu vb nedenler Türkiye’den sermaye çıkışlarına neden oldu. Orta ve uzun dönemde Türkiye’ye dış sermaye girişinin devam edeceğini beklemekle beraber kısa dönemde eskisi gibi yoğun sermaye girişi olmama ihtimali yüksek görünüyor.
  5. Türkiye ekonomisinin % 7-10  büyüme aralığından % 3-5 aralığına inmiş olması nedeniyle yurt içi firmaların satışlarının ve kar büyümelerinin yavaşlamasına yol açtı. Firmaların hızlı büyüyemiyor oluşu da hisse senetlerinin eskisi gibi hızlı yükselmesinin önünü kesmiş oldu.
  6. Dünya ekonomisinin de yavaşlıyor olması, Türkiye’nin ihracatını artırarak büyümesini sağlamaya çalışmasını zayıflatan bir unsur oldu. Hatta son dönemde ihracat performansında zayıflama görünüyor.
  7. Yükselen kur, yükselen enflasyona yol açtığı takdirde faizlerin yükselecek olması hem hisse senetlerinin daha ucuz fiyatlardan değerlenmesine hem de faiz gelirleri düşük olduğu için mecburi hisse senetleri yatırımcısı olan yatırımcıların tekrar borsadan çıkarak sabit getirili enstrümanlara, faizli getirilere dönmesine ve borsalardan para çıkışına neden olabilecektir.

- Yurt içi büyüme, ilk çeyrekte beklentilerin üzerinde % 3 gelmesine rağmen Türkiye ekonomisinin potansiyel büyüme hızının oldukça altında büyüyor olması nedeniyle yüksek büyüme hızlarında ortaya çıkan cari açık sorunu henüz görünmüyor. Öte taraftan Döviz kurları daha da hızlı artmaz ise, enflasyondaki düşük seyir, önümüzdeki aylarda artacak olsa da kontrollü bir seyir izleyebilir. Bu nedenlerle şimdilik eli kuvvetli görünen TCMB’nin piyasalara ara ara müdahaleleri görülecektir. Yani mevcut durum TCMB’nin imkan ve kabiliyeti ile baş edebileceği durumlar… Bu nedenle panik olmak için henüz somut emareler yok. Fakat eskisi gibi Türkiye’ye yönelik toz pembe tablolarda çizmek oldukça zor. [Düşük büyüme, cari açık, artan politik ve toplumsal riskler, Ortadoğu’daki gelişmeler, ihracatın büyüme hızının düşmesi vb.]

Sonuç
  • Türkiye -eskisi gibi-  yatırımcılara çok cazip getiriler ve bol beklentili piyasalar sunmuyor
  • Artan ekonomik kırılganlıklar, düşük kur, düşük faiz, düşük enflasyon dönemini sona erdirebilir.
  • Son dönemde artan politik ve toplumsal gerginlikler Türkiye’ye yönelik endişeleri artırdı. Yabancı yatırımcının Türkiye’de politik istikrarın devam etmeyeceğini düşünmeye başlamış olması Türkiye piyasaları için oldukça negatif bir etken
  •  Dövizde yatay-yukarı, borsalar da düşüş veya yatay seyir
  •  Altın fiyatları yurtiçinde iki şekilde etkilenmekte. Yurt dışında Dolar değerlendikçe Altın fiyatlarında gerileme devam edecektir. Dolaysıyla yurtiçinde de Altın fiyatlarının düşmesine yol açabilecektir. Fakat Yurt içinde Dolar’ın değerleniyor olması da, Altın fiyatlarını TL’ye çevirirken daha fazla TL olarak çevrilecek olması da Altın fiyatlarındaki bu gerilemeyi sınırlayacaktır. Yani yurtiçinde Altın fiyatları artacaksa da bu artışın reel bir artış olmayacağı düşünülebilir.  Örnek olarak Yurtdışında Altın ons fiyatı 1400dolar, ve yurt içinde Dolar/ TL de 1,8 olsun. Bu durumda yurtiçi altının ons fiyatı = 1400*1,8 = 2520 TL … Diyelim ki Altın ons fiyatı yurt dışında 1300 Dolar’a düştü fakat yurt içinde de Dolar/TL 1,95 oldu. Bu durumda yurtiçi altın fiyatı =1300*1,95 =2535 TL olur. Yani yurtdışında Altın fiyatları düşerken sanki yurtiçinde artış oldu gibi ama reel olarak bakıldığında yurtiçi altın fiyatları diğer enstrümanlar kadar getiri elde edememiş olacaktır

Son düşüşlerle BIST’in fiyat kazanç oranları 11,6’ya özellikle bankacılık sektörünün F/K sı ise 8,3 seviyelere geldi. Bu seviyeler özellikle bankacılık sektöründe alım için oldukça uygun seviyeler. Tabiki kur artışı dizginlenemez ve özel sektör bilançoları daha da hızlı bozulursa doğal olarak bankacılık sektörü üzerindeki riskler artacak ve daha düşük çarpanlara inilecektir.  Bankacılık sektörü, ülke risklerine daha duyarlıdır. Tahsili gecikecek krediler, artan batık krediler diğer taraftan azalan yatırım fırsatı nedeniyle mali yapısı güçlü kredi kullanıcılarının da kredi talep etmemeleri…  Diğer taraftan faizlerin hızlı yükseliyor olması, bankaların elindeki tahvillerin değer kaybetmesine ve bilançolarında olumsuzluğa neden olacaktır. Bu nedenle böyle dönemlerde oldukça ucuzlamalarına rağmen yatırımcılar risk korkusuyla bankacılık sektöründe alım yapmaktan kaçınırlar... Fakat piyasalar toparladığında da oldukça ucuz görünen banka hisseleri en hızlı tepki veren hisse senetleri olmaktadır. Bu nedenle kademeli alım için bu sektör takip edilmelidir.

Türkiye’de kur seviyesinin gerilemesi oldukça zor görünmekte bu nedenle net döviz fazlası olan firmalar da alım için fırsat kollanmalıdır.

Artan risklere karşılık, defansif portföye yönelik olarak çalkantılı piyasalara daha az duyarlı, temel ürünler üreten sağlık, Telekom vb sektörler ile bu kapsama girmeyen savunma sektörleri düşünülebilir. Yabancı ülkelerde kriz zamanı savunma ihaleleri tasarruf için ilk iptal edilen gruplardandır fakat Türkiye’nin bulunduğu coğrafya nedeniyle savunma sektöründe ihalelerden çabuk vazgeçilmiyor. Yine bu dönemde ucuzlaması halinde Türkiye’nin tek rafinerisi olan Tüpraş takip edilebilir. 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Önemli Not: Bu paylaşım bir yatırım tavsiyesi değildir. Sadece bir yorum ve değerlendirmedir. Yukarıdaki öngörüler veya değerlendirmeler şahsi görüşler olup doğru olup olmaması hiç kimseye garanti edilmemiştir.  

8 Mart 2012 Perşembe

Bir Memleket Meselesi: Cari Açık-III

II'den devam
3-Cari açık sorunu, Türkiye'nin 2023 Vizyonundaki hedeflerine ulaşmasını  sekteye uğratır mı?

2023 hedeflerine ulaşmak için ekonomimizin 2 trilyon Dolar GSMH için  her yıl ort. % 8,5 (2012 %5) büyüdüğünü ve 500 milyar Dolar ihracat hedefi için de ihracatın her yıl %11  büyüdüğünü farzedelim. İhracatın ithalatı karşılama oranının her yıl arttığını -2012'de çok hızlı arttığını-, hizmetler dengesinin -geçen yıllara bakıldığında pek değişmemiş olmasına karşın- her yıl arttığını, gelir dengesinin de makul seviyede büyüdüğünü kabul edersek -yani her kalem ideal hale gelirse- tablo aşağıdaki şekilde oluşacaktır. Cari açık için % 5-7,5 aralığında sürdürülebilir kabul ediyoruz. [2011(*) ihracatı 134,9 milyar dolar, ithalatı 240,8 milyar dolar yerine 143,5 ve 233 milyar dolar olarak kullandım. İlk yazıda 2011 cari açık hesabında da böyle aldığımız için ve cari açık hesabında ithalat, cıf olarak değil fob olarak alınıyor. Dış ticaret açığı 105 milyar dolar olmasına karşın cari hesapta bu kalem 89 milyar dolardır.. vb.] Tabloda rakamlar milyar dolar olarak okunmalıdır.


Bu tablo mümkün mü?
2023 GSMH hedefi, her yıl, yıllık ort. % 8,5 büyüme ile ancak ulaşılabilecek bir hedeftir. Yıllık büyüme hedefine ulaşılsa bile bu büyüme oranlarının oniki yıl boyunca sürdürülmesinin önündeki en büyük engel Cari açık meselesi olacaktır. Mevcut ekonomik yapının yapısal dönüşüm yapmadan yüksek hızda büyümesine devam etmesi halinde, cari açıkta büyümeye devam edecek, finansmanı daha zor hale gelecek ve finansman sıkıntısına düşüldüğünde de ekonomiye sert fren yaptıracaktır. Mevcut yapının değiştirilmeden sadece mevcut yapıyı teşviklerle tamir edip yamalamak, önümüzdeki 2-3 yılı kurtarabilir ama sürdürülebilir değildir. Cari açığın kaynağı dış ticaret dengesidir. Bu dengesizliğin sebebi ithalatın ihracattan çok daha fazla olmasıdır. İthalatın büyüme oranı, Türkiye'nin büyüme oranıyla, ihracatın büyüme oranına göre çok daha yüksek oranda koreledir. İhracat, pazar bulma sorunudur ve ne kadar artıp artmayacağı belli değildir. Öte taraftan Türkiye büyüdükçe ithalatı daha hızlı artmaya devam edecek. Bu nedenle yukarıdaki tabloya  ulaşılması bugünkü yapıyla olanaksızdır. İhracatın ithalatı karşılama oranını çok hızlı bir biçimde % 70'lerin üstüne atmak kolay bir hedef değildir. Ekonomimizin yani hem iç pazarımızın hem ihracatımızın kendisinin bu denli ithalata bağımlılığı buna engel teşkil edecektir. İthalatı sınırlamamız da oldukça zordur. Çünkü

1- Türkiye endüstriyel hammaddesi bol bir ülke değildir. Ekonominin 2,65 katına büyümesi halinde imalat sektörünün hammadde talebi artacaktır. 1980'li yıllarda her Türk gencine öğretilen Türkiye'nin hammadde açısından çok zengin potansiyeli olduğu tezi, 2000'li yılların ortalarından itibaren çökmüştür. Nitekim aynı algı ile devam edilmesinden dolayı geçmişte bugünleri öngören net senaryo çalışmaları yapılmamış ve buna uygun stratejiler geliştirilememiştir. Yılda 5 milyon ton çelik üreten bir sanayi için Türkiye'nin demir cevheri yatakları oldukça yeterlidir ama yılda 35 milyon ton üreten bir sanayi için ne kadar yetersiz olduğu ancak bu büyümeden sonra anlaşılmıştır. İthalatın dağılımı ve neler yapılabileceğine ilişkin çalışmaların 2010'lu yıllarda daha yeni başlamış olması, bugünler için dünden herhangi bir senaryo veya strateji çalışmasının yapılmadığının kanıtı... Türkiye tarım sektörü için oldukça elverişli konumdadır. Onun haricinde sanayisi için hammadde kaynağı yetersizdir. Her halukarda Türkiye hammadde ithalatına devam edecektir.

2- Hammadde fiyatları tüm dünyada artmaya devam edecek. Bu Türkiye için ek yük getirecektir. Gelişmekte olan ülkelerin hızla artan hammadde ihtiyacı ve muhtemelen önümüzdeki 10 yıl içinde  uyanmaya başlayacak olan Afrika ekonomilerinin de bu talebe dahil olacak olması hammadde kaynaklarına olan talebin daha da artmasına yol açacak. Hammadde kaynaklarının üretimi  sınırlı artarken talep çok daha hızlı artacak ve aradaki fark fiyatlara yansıyacak. Üstelik hammadde üretim maliyetlerinin de artıyor oluşu fiyat artışında bir diğer etken olacak..

3- Aramal ithalatı artmaya devam edecek. Türkiye cari açıkla baş edebilmek için aramalların Türkiye'de üretimini teşvik etmeyi planlaması oldukça doğru bir çözümdür. Fakat bu planın daha çok emek yoğun sektörlere yönelmesi problemi çözmeyecektir. Emek yoğun sektörlerde iş gücü maliyetinin düşürülmesi ile rekabet gücü elde edilmesi sürdürülebilir değildir. Çünkü 2023 vizyonunda 2 trilyon $ GSMH hedefleyen bir ülkede muhtemelen kişi başı gelir 20.000 $ seviyesi veya üstü olacaktır. Böyle bir durumda asgari ücretinde muhtemelen şimdiki seviyenin çok üstünde oluşacağı açıktır. Yani ülke zenginleşirken işçilik ücretleri de yükselecek ve iş gücü maliyetlerini en az iki katına çıkaracaktır. GSMH artarken asgari ücreti diğer gelişmekte olan daha fakir toplumlarla rekabet edebilecek düzeyde tutmak imkansızdır. Aramalların üretimi ilk hammaddeden üretimi hedefleyen kompleks yatırımların teşvikine yönelmelidir. Mesela plastik sanayinin kullandığı aramalların Türkiye'de petro-kimya sanayinin kabiliyetinin artırılması ile çözüm aranmalıdır. Çünkü bu tür bir yatırım, teknoloji ağırlıklı bir yatırım olması nedeniyle yeni gelişmekte olan ülkelerin sert rekabetinden koruyabilir. Emek yoğun sektörler, işsizliği azalttığı için daha fazla iş gücü için teşvik edilse de cari açığın önümüzdeki yıllardaki seyri göz önüne alındığında bu endüstrilere rekabet avantajı için otomasyona geçiş teşvik edilmelidir.  Eğer işsizliği azaltmak için sadece iş gücü açısından bu sektörler teşvik edilecekse bu sektörler ileriki yıllarda artan işgücü maliyeti nedeniyle rekabet edemeyecek ve kapanmaları halinde şu anki istihdamı bile sağlayamacaklardır. Bugünleri kurtarmak için bu tür sektörlerin önümüzdeki yıllarını feda etmektense  bu sektörleri gelecek için hazırlamak daha önemlidir. Otomasyon süreci ihtiyaca cevap vermemesi halinde Türkiye'nin yeni gelişmekte olan ülkeler lehine bu tür sektörlerden  çıkması kaçınılmaz hale gelecektir. (*)

4- Türkiye, dış hammadde kaynakları üzerinde belirleyici bir etkiye veya nüfuza sahip değildir. Türkiye başka ülkelerin hammadde kaynaklarına yatırımda yeterince yol alabilmiş değil. Bu konuda da net bir stratejiye sahip değildir. Dış politikasında bu konularda agresif tutum almış değildir. Nadir elementlerde zirveyi tutan Çin, sadece bu madenler için değil endüstrisi için ihtiyaç duyduğu hammadde kaynaklarında arz güvenliği açısından da strateji üretmektedir. Yine ABD ve AB hammadde kaynakları için stratejik yol haritaları üretirken Türkiye'nin bu konularda stratejisi ve politikası belli değildir. Mesela Sudan'ın petrol kaynakları için Çin bu ülkede aktif taraf bile olurken Türkiye'nin dış politika argümanlarını hammadde kaynaklarının temini fazlaca teşkil etmemektedir. Halbuki hammadde kaynaklarına bu denli bağımlı bir ülkenin bu kaynaklar için daha fazla strateji üretmesi gerekmektedir. Emperyalist yaklaşım manasında kastetmiyorum ama hammadde kaynaklarına ulaşım ve fiyat avantajı ile temin konusu Türkiye'nin dış politikasında öncelik arzetmelidir.

5- Türkiye enerji ithalatına bağımlıdır. Türkiye, büyüme ile enerji talebi hızla artan bir ülkedir. Bu talebi kendi kaynakları ile kısa zamanda karşılaması olanaksızdır. Özellikle hidro elektirik kaynaklarının kullanımında atıl kalan veya değerlendirilecek olan  fazlaca bir imkanı kalmamıştır. Doğalgaz ve Petrol fiyatlarının hızla artıyor olması ve Türkiye'ninde bu kaynakları daha fazla tüketecek olması nedeniyle önümüzdeki yıllarda bu kalemlerin faturası çok daha kabarık olacaktır. Hem daha fazla tüketmesinden hem daha yüksek fiyatlardan temin etmek zorunda kalmasından... Halihazırda petrol fiyatlarının 120$ seviyesine ulaşmış olması ve olur da -umarım olmaz- bu seviyede kalması halinde  2012 için bile cari açık ve enflasyonun seyri olumsuz olacaktır. Petrol fiyatlarında her 10 Dolarlık artış, Türkiye'nin cari açığını 4 milyar Dolar artırmaktadır. Enerjide durum kritik iken Türkiye'nin enerji talebine cevap verebilecek Nükleer santraller hala daha niyet aşamasındadır. Hala daha kamoyu ikna etme vb faaliyetler ile gün geçirilmektedir. Her ne kadar Nükleer enerji sevimsiz olsa da Türkiye için enerji kaynaklarında fazlaca bir alternatif bulunmamaktadır. Rüzgar ve Güneş enerjisi gibi çevreci enerji kaynaklarına yapılan yatırımlar yakın gelecek için enerji talebimize cevap vermekten uzaktır. ( Rüzgar enerjisinin ne kadar çevreci olduğu ayrı bir tartışma konusudur.)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Nükleer Enerji (**)
Enerji İşleri Genel Müdürlüğü, Akkuyu Nükleer Santral Projesinin uygulanması sürecinde, genel olarak nükleer enerji, özel olarak da Türkiye'de nükleer santral kurulmasıyla birlikte yanlış bilgilendirmelerin artması gerekçesiyle, bir bilgilendirme dokümanı yayımladı.(29.02.2012)
Türkiye, 10 bin Megavat (MW) kurulu güce sahip, yaklaşık 80 milyar kilovatsaat (kWh) üretim kapasiteli iki nükleer santral devreye alındığında, yaklaşık 16 milyar metreküp doğalgaz karşılığı ve yıllık yaklaşık 7,2 milyar dolar (yaklaşık 13 milyar lira) tutarında ithalat bağımlılığından kurtulmuş olacak.
Nükleer enerjinin, Türkiye için enerji arz güvenliğinin sağlanması, enerji ithal bağımlılığı ve cari açığın azaltılması bakımından büyük önem taşıdığı belirtilirken, Fransa'nın petrol (yüzde 99) ve doğalgaz (yüzde 97) ithal oranları Türkiye'deki gibi yüksek olmasına rağmen, Fransa'nın enerji ithal bağımlılığının yüzde 50, Türkiye'de ise yüzde 72 civarında olduğuna işaret edildi.
Çalışmaya göre, ekonomik gelişmesine paralel olarak Türkiye'nin elektrik tüketim talebini karşılamak için her yıl 4-5 bin MW'lik bir yatırım yapılması gerekiyor. Türkiye'nin 2023'te kurulu gücünün 110-130 bin Megavat (MW) arasında olması, elektrik tüketiminin ise 500 milyar kWh olması öngörülüyor. Elektrik ihtiyacının karşılanmasında kullanılan doğalgaz ve sıvı yakıtların neredeyse tamamının, kömür yakıtların ise yaklaşık yüzde 30'u ithal. Diğer yandan, hidroelektrik potansiyele ek olarak rüzgar, jeotermal, biyokütle gibi yenilenebilir enerji potansiyelinin tamamı kullanılsa bile 2023 yılına kadar ulaşılacak 500 milyar kWh enerji tüketiminin ancak yarısı karşılanabiliyor.
Akuyyu'da ve Sinop'ta kurulacak nükleer santraller dikkate alındığında, yılda yaklaşık 80 milyar kWh elektrik üretilmesi öngörüldüğü, bu miktarda bir elektriği doğalgaz santralinden elde etmek için 16 milyar metreküp doğalgaz ithalatına karşılık yıllık 7,2 milyar dolar (yaklaşık 13 milyar lira) ödenmesi gerektiğine dikkat çekildi. Çalışmada,''Dolayısıyla, 3 senede sadece doğalgaz ithaline ödenecek para ile Mersin-Akkuyu'da 4 ünite nükleer santral kurulabilmektedir''
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6- İhracatı artırmak için katma değeri yüksek ürünler ve Moda-Marka konusunda yakın gelecekte çok büyük adımlar atılması çok kolay olmayacaktır. Özellikle Ar-ge ve inovasyon konusunda hem yatırımlar hem yaklaşımlar yeterli düzeyde değildir. Son yıllarda Ar-Ge harcamalarımız çok hızlı artmasına rağmen hala daha % 0,80 Ar-Ge harc./GSYİH seviyesindedir. Yakın gelecekte bir kaç istisna dışında uluslararası markalarımızın olmayacak olmasının muhtemel nedenlerinden insan ve kurum kültürü hakkında inovasyon konusundaki yazımda değinmiştim, bu konu için o yazıya bakmanızı öneririm)
------------------------------------------------------------------------
20 Eylül 2011 tarihinde yayınlanan OECD Science, Technology and Industry Scoreboard 2011 çalışması ülkemizin uluslar arası seviyede yerini ortaya çıkarmıştır. Ülkemiz Ar-Ge harcamalarında OECD ortalaması olan % 2,3’ün çok altındadır. Ar-Ge harcamasının Gayri Safi Yurtiçi Hasıla (GSYİH) içindeki payı üzerinden yapılan değerlendirmede İsrail, %4’ü aşan bir oran ile Ar-Ge yoğunluğu en fazla olan ülkedir.                             ------------------------------------------------------------------------
7- Bölge ülkelerinin sanayileşememiş olması Türkiye için fırsattır. Bölgedeki siyasi riskler ise dış ticaretimiz için ciddi riskler barındırıyor. Türkiye imalat sanayi çoğunlukla kaliteli ve ucuz tüketici ürünleri üretiyor olması sebebiyle çevre ülkeler için tercih nedenidir. Bölge ülkelerinin bu tür ihtiyaçları için yeterince sanayileşememiş olmaları Türkiye için avantaj, fakir olmaları da dış ticaretimiz için dezavantajdır.. Diğer yandan S.Arabistan gibi petrol zengini ülkelerin ciddi petro-kimya yatırımları yapıyor olması ilerde bu tür sektörlerde rekabet avantajı olan yeni rakiplerin çıkmasına yol açacaktır. Türkiye bu tür sektörlerde elini çabuk tutarak yeni rakipler gelmeden pazarı doldurmalıdır. Diğer taraftan bölgede siyasi riskler de ihracatımızın potansiyelini tehdit etmektedir.

2023 için yıllık ort. %6 ile büyümemiz halinde ve ihracatın % 10 artması halinde ihracatın ithalatı karşılama oranı aşağıdaki tablodaki gibi oluşsa bile cari açık yine kontrol edilecek seviyeden uzakta görünmektedir. Geçmiş yıllarda ihracatın ithalatı karşılama oranı % 70'ler seviyesinde nadiren oluşmuştur. Bunun için yine yapısal reformlara ihtiyaç vardır. Turizm gelirlerimiz 50 milyar Dolar seviyesine ulaşsa da zenginleşen Türkiye'nin vatandaşlarının da dış ülkelerde turizm harcamalarının artacağı aşikardır. 


Sonuç olarak önümüzdeki yıllarda cari açık mı büyüme mi ikilemiyle çok sık karşılaşacağız. Cari açığı kontrol etmeden büyümeye çalışmak krize davetiye çıkarmaktır. Cari açığı kontrol etmek için 2011-2012 için alınan ekonomik tedbirler de büyümeden ödün vermek demektir. Önümüzdeki yıllarda daha yüksek oranlarda cari açık ile karşılaştığımızda büyümeden ödün vermek zorunda kalmamız da 2023 hedeflerine ulaşmamızı imkansız hale getirecektir. Ya ekonomimizde köklü reformlar ile cari açığı yeneceğiz ve bu yolla 2023 hedeflerine varacağız veya eski sistemi kısmi teşviklerle yamalamak suretiyle düşe kalka 2023 hedefleri yerine biraz daha uzağına varacağız.
Çok daha uzun vade de ise,  yıllarca dünyanın en yüksek enflasyonu ile yaşayıp hem büyümesini devam ettirmeyi başarmış hem yıllar sonra enflasyonu kontrol altına almayı başarmış Türkiye'nin yeni ''normali'' dünya rekoru olan bir cari açık vererek büyümenin devam ettirilmesi ile ilgili ekonomi literatürlerinde yeni bir fasıl açmak olabilir...Uzun vadede Türkiye bu sorunu da aşacaktır. Çünkü diğer ülkelerden farklı olarak Türkiye'nin olumlu yönde kendine has kuvvetli bir dinamizmi var...



---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(*) Rekabet gücümüzle ilgili bir çalışma : http://www.tcmb.gov.tr/yeni/evds/yayin/kitaplar/yukseler_cari.pdf 
(**) http://www.belgeler.com/blg/2pnf/turkiye-enerji-gorunumu
(**)http://www.sabah.com.tr/Ekonomi/2012/02/29/nukleerle-7-milyar-dolar-tasarruf-edilecek
http://www.dunya.com/her-100-dolarl%C4%B1k-ithalat%C4%B1n-42-dolar%C4%B1-hammadde_147527_haber.html
Ekonomi bakanlığının girdi tedarik stratejileri ve sektör analizleri için: http://www.ekonomi.gov.tr/upload/3C357972-D8D3-8566-4520D57BA85886C4/Girdi%20Tedarik%20Stratejisi%20Sunumu.pdf
http://www.ekonomi.gov.tr/upload/B294AC88-D8D3-8566-45202AF6BBF47BA9/gitessunumu.pdf
http://www.ekonomi.gov.tr/upload/44306471-D8D3-8566-45206A7D09E30E7D/Kimya_Sunum.pdf
Ar-Ge grafiği ve detay için: http://www.turkcadcam.net/rapor/arge-tr/

Bir Memleket Meselesi: Cari Açık-II

I'den devam
2. 2011'de Cari Açıkla ilgili ithalat ve ihracat parametreleri nasıl oluştu? Büyüme ve İmalat sektörü ile korelasyonu?

Dış ticaret açığının % 47.7 artışla 105.9 milyar dolara ulaştığı  2011 yılında,  Türkiye’nin hammadde ithalatı 
% 31.7 artışla 173.1 milyar doları aştı. 2011’de 135 milyar dolara ulaşan toplam ihracat, hammadde ithalatının % 77.9’unu karşılayabildi. Türkiye İstatistik Kurumunun (TÜİK) verilerinden yapılan belirlemeye göre, 2011 yılında yatırım malları ithalatı bir önceki yıla göre % 29.3 artarak 37 milyar 268 milyon düzeyine ulaşırken, tüketim malları ithalatı % 20 artışla 29 milyar 692 milyon dolar, hammadde (ara malı) ithalatı % 31.7 artışla 173 milyar 135 milyon dolar düzeyinde gerçekleşti. Diğer ürünlerle birlikte toplam ithalat bir önceki yıla göre % 29.8 artışla 240 milyar 833 milyon dolar oldu. İhracat ise bir önceki yıla göre % 18.5 artışla 134 milyar 954 milyon dolar düzeyinde gerçekleşti. Türkiye’nin 2011 yılında gerçekleştirdiği 134 milyar 954.4 milyon dolarlık ihracat aynı dönemdeki hammadde ithalatının ancak % 77.9’unu karşılayabildi.                                    
-

Aramal ve Hammadde temininde dışa bağımlılık
(*)Ekonomi bakanı Sn Zafer Çağlayan'ın 14 Şubat 2012 tarihi itibariyle açıkladığı veriler doğrultusunda ithalatımızın yapısına ve ekonomimiz ile ilgili korelasyonuna  bakalım.

İthalatın % 87'den fazlası ara mal ve yatırım malları..Yani büyüme devam edecekse ve üretim artacaksa doğal olarak bu kalemler de büyüyecek.
Yurt içi imalatın ithalata bağımlılığı ise (ithal ara ve yatırımmalı / toplamüretim)  2011 için %43 (2008, 2009 ve 2010 için % 41, % 38 ve % 40 ) Yani yurt içinde 100 dolarlık imalat için 43 dolarlık ithalata ihtiyaç var. Ki bazı sektörlerde ithalata bağımlılık çok daha yüksek seviyededir. İthalat bağımlılık oranı gübre üretiminde % 72, demir-çelik sektöründe % 69, kimyasallarda % 56, motorlu kara taşıtlarında % 51, tekstilde % 43, beyaz eşya ve tüketici elektroniğinde % 40, gemi ve tekne imalatında % 34, mücevherat ve değerli taş sektöründe % 29, demiryolu araçlarında % 27, metal eşyada % 27, makinede % 25, hazır giyimde % 19, mobilyada % 11 olarak açıklandı. 

Türkiye büyüdükçe sanayi ürününe olan talep artacak ve doğal olarak sanayi üretiminde girdi sağlama açısından dışa bağımlı olduğumuzdan ithalatta artacaktır.

İthalat çalışmalarının ortaya koyduğu verilere göre, her 100 dolarlık ithalatın 42 dolarının hammadde, diğer 42 dolarının ise üretimi yetersiz olan ara ürünlerden oluşuyor.

Türkiye’nin en büyük üretim hacmine sahip sektörlerinde “ithalat bağımlılığı” çok yüksek ve önemli bir kısmında bağımlılık oranı Türkiye’nin bağımlılık ortalamasının (%43) üstünde seyrediyor… Bunlar arasında motorlu kara taşıtları (%51), demir-çelik (%69) ve tekstil (%43) sektörleri ilk sırada dikkati çekiyor. Türkiye’de imalat sanayinde bağımlılık ortalaması %40; Türkiye büyüme ortalamasının üstünde büyüyen sektörlerde bağımlılık oranı %50.2 ve Türkiye büyüme ortalamasının altında büyüyen sektörlerde bağımlılık oranı %25.7. O halde, Türkiye ithalatı daha fazla yapan sektörler sayesinde büyüyebiliyor! Ve Türkiye daha fazla büyüdükçe, daha fazla dış ticaret açığı veriyor!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Yerli ve ithal malların göreceli fiyatları (dış ticaret hadleri) hariç tutulduğunda, üretimin  ithalata bağımlılık oranını  şekillendiren iki temel dinamik bulunmaktadır. Bunlardan  birincisi sektörlerdeki firmaların ithal girdi kullanımına yönelik eğilimleri, ikincisi ise ithal  girdi bağımlılığı farklı olan sektörlerin (veya firmaların) büyüme oranlarıdır. Firmaların  daha fazla ithal girdi kullanımına yönelmesi ve/veya ithal girdi  bağımlılığı yüksek  sektörlerin diğerlerinden daha hızlı büyümesi durumunda ekonomi genelinde ithalata bağımlılık oranı artacaktır. Tersi durumda ise ithalata bağımlık oranı gerileyecektir. (**)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
İç pazarımızın ithalata bağımlılığı 
210 milyar dolarlık ithal ara/yatırım malı ithalatının 152 milyarı iç pazar için yapılan üretimde, 58 milyarı ihracat üretimi için kullanılıyor. İthalatın dörtte biri tekrar ihracata dönerken yaklaşık dörtte üçü (%72'si) iç pazarda tüketilmektedir.
2009 yılı- İthalatı teşvik eden faktörler 
Buna göre, sanayinin yurt içi satışlarındaki her bir birimlik artışın, ithal girdi miktarını 0.38 birim artırdığı tespit edilmiştir. İmalatın iç pazar bağımlılığı yurt içi satışların toplam üretim içindeki payı (%) ile ölçülmüş ve %66 olarak bulunmuştur. (2008, 2009 ve 2010 için %62, 64 ve 66 civarında hesaplanmıştır). Yurt içi satışların payındaki artış, yurt dışı satışların payındaki azalış anlamına gelmektedir. Sanayi üretiminden ihracatın aldığı pay % 34 civarında (2010: %33)


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Öte yandan, ara ve yatırım mallarının yurt dışından daha ucuza elde edilmesinde, döviz kuru  gelişmelerinin yanında, Çin ve Hindistan gibi ülkelerden ucuza temin imkanı, Gümrük Birliği’ne geçiş ve dahilde işleme rejiminin (sadece ara malları için)de etkili olduğu öne sürülmüştür. Birçok firma, Çin ve Hindistan gibi ucuz emeğe sahip ülkelerde üretim ölçeğinin büyük olması (ölçek ekonomisi avantajı), işgücü, enerji, kira, vergi ve sosyal güvenlik primi gibi maliyet unsurlarının düşüklüğü, kamu ve yarı kamu niteliğindeki firmalarca sağlanan ucuz hammadde ve ara malı imkanı gibi nedenlerle önemli maliyet avantajının bulunduğunu ve bu avantajın sadece kur düzeyinin farklı gelişimiyle giderilmesinin güç olduğunu vurgulamıştır. Döviz kuru gelişiminin ithal ara malı kullanımını teşvik ettiği yönündeki görüş ağırlıkla tekstil-giyim-deri-ayakkabı gibi görece emek yoğun sektörlerdeki firmalar tarafından dile getirilmişti(**) 
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Döviz kurunun son aylarda yükselmiş olsa da düşük kur nedeniyle geçmişte kaybedilen aramallardaki üretim kapasitesini tekrar yerine koymak kolay olmayacaktır. Halbuki döviz kuru geçmişte de 1,8 $/TL  seviyesinde dengelenebilirdi. Kurun düşük tutulması ara mallarda rekabet avantajı bırakmamış, sektörleri dış kaynak kullanmaya yöneltmiştir. Öte taraftan döviz kurunun daha yüksek seviyelerde olması da cari açıkta kalıcı iyileşme sağlamayacaktır. Çünkü Türkiye'nin birçok hammadde ve aramal talebi tercih değil zorunluluktur. Yurt içinden temin edilemeyen hammadde ve yurt içinden temin edilme olanağı olmasına karşın aramallarda bazı ürünlerin yurtiçi üretim kalitesinin yetersiz olması gibi nedenlerle ithalata bağımlılık devam edecektir.
Enerjide dışa bağımlılık
Türkiye’nin toplam enerji ihtiyacının yaklaşık yüzde 44’ü petrolden sağlanmaktadır. Ancak son yıllarda doğalgaz kullanımının artması bu oranın biraz düşmesine neden olmuştur. Türkiye’nin petrol ihtiyacının yüzde 90’ı ithalat yoluyla karşılanırken ülkenin toplam ithalatının yaklaşık yüzde 9’unu ham petrol oluşturmakta ve GSYİH’nın yüzde 2,27’si petrol ithalatı için harcanmaktadır. Son yıllarda Türkiye’de ithal edilen petrol miktarı biraz dalgalanma göstermekle birlikte, ortalama olarak 23-24 milyon ton dolayında gerçekleşmiştir.




Devam edecek...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(*)İthalatın dağılımı: http://www.ankarastrateji.org/print/yazar/doc-dr-sevket-tuyluoglu/ithalata-bagimlilik
(*) http://www.sabah.com.tr/Ekonomi/2012/02/14/ithalatin-rontgenini-cekti

Bir Memleket Meselesi: Cari Açık-I


Bu cari açık meselesi ileriki yıllarda çok daha baş ağrıtacak gibi duruyor. Özellikle 2023 vizyonundaki hedefler göz önüne alındığında, bu hedeflere giden yolun önündeki en önemli engel bana göre...Ve büyümeye odaklanan bir hükümetin- ki her ülke ekonomisini büyütmek ve refahını artırmak ister- bu yıl büyümeyi frenlemesi, cari açık sorununu yenemediğimizin göstergesi..Tıpkı bir futbol takımının defansının sağlam olmadığını anlayınca rakibe atak yapmak yerine defansa çekilmesi gibi..Ama gol atmadan da galip gelinmiyor...Yani 2023 vizyonuna gideceksek bu cari açık meselesine mutlak çözüm bulmak zorundayız. Yoksa iki ileri bir geri tarzında büyürüz. Cari açık kontrolden çıktı, büyümeyi düşür ...Nitekim hızlı büyümeyi düşürebilmek, iç tüketimi sınırlayabilmek ve bu yolla  ithalattaki hızlı büyümeyi kontrol altına alabilmek ve cari açığın önü kesebilmek için MB'nin kredi genişlemesini yavaşlatmaya yönelik tedbirlerini artırması ve yine döviz kurunun 1,5 TL den 1,8 TL seviyesine çıkması ile cari açıktaki hızlı büyüme nispeten dengelenmiş oldu. Fakat önümüzdeki yıllarda büyümenin tekrar % 8'leri bulması ile aynı tablo tekrar geri gelebilir.

Kredi Büyümesi

Ekonomimiz üzerinde demoklesin kılıcı gibi duran bu sorun her nüksettiğinde büyümeyi düşüreceksek hedefe nasıl varacağız? Ki nasıl olsa cari açık bir şekilde finanse ediliyor deyip büyümeye odaklanmakta mümkün değil..Çünkü büyüdükçe cari açıkta büyüyor, finansman ihtiyacı da..Ya ilerde finansman sıkıntısı çekersek ne olacak o zaman? Belki cari açık tek başına krizlerin tetikleyicisi olmadı ama diğer risklerle beraber birleşince bir anda ekonomileri tepetaklak etmeye yetiyor. Yani çoğunlukla tek başına varlığı, ekonomilerde kırılganlığı artırdığı için diğer riskler de artınca kriz için katalizör işlevi görüyor. Bütçe açığı + Cari açık = Kriz veya İç siyasi riskler + Cari açık = Kriz, dış ülkelerde riskler,komşu ülkelerle gerginlik + Cari açık = Kriz gibi...Çünkü böyle durumlarda risk arttığı için finansman sıkıntısı çekilir ve cari açığın finansmanı çok zor hale gelir...

2023 Hedeflerine yapısal reformlar yapmadan şu anki ekonomik yapıyı büyütmek suretiyle ulaşmak mümkün mü?

GSMH-2023  : 2 trilyon $ (2014: 1 Trilyon $)
İhracat-2023 : 500 milyar $ (İthalat : 500 milyar $- ?)

2000-2008 arasında GSYİH neredeyse üçe katlandı.(2000: 267 milyar dolar. 2008: 742 milyar dolar ) Yani geçmişte de cari açık sorunu vardı ve buna rağmen büyüdük..Önümüzdeki yıllarda da cari açık sorununa rağmen büyümeyi sürdürebilir miyiz? Ekonomimiz önümüzdeki 12 yıl içinde mevcut yapı ile tekrar ikinci kez üçe katlanabilir mi? 2011 GSMH 750 milyar$ civarında gerçekleşecekse 2023 sonunda 2 trilyon$ GSMH'ye ulaşmak için, 12 yıl içinde ekonomimiz 2,67 katına çıkmalıdır, bu da yıllık % 8,5'lik bir büyüme gerektirecektir.

2023 vizyon hedefleri ile dış tıcaretimizin şimdikinin 2,67 katına ulaştığını göz önüne alırsak böyle bir tabloda mevcut ekonominin rasyoları 2,67 ile çarpılması halinde çıkan tablo sürdürülebilir olacak mı? Daha doğrusu şu anki rasyolar bu haliyle 2,67 katına ötelenebilir mi? Bence cari açık ve ithalatın şu anki yapısı itibariyle rakamları 2,67 katına çıkarmak mümkün değil..Çünkü ekonomimiz bu haliyle büyümeye devam ederse eninde sonunda cari açık büyümeyi frenleyecek ve bu hedeflere şu anki ekonomik yapıyla ulaşmak mümkün olmayacak...Ya büyüme düşecek, o zaman hedefe ulaşılamayacak..Büyümeyi düşürmeden ulaşmaya çalışmakta el freni çekili araçla ralli yapmaya çıkmak gibi..O zaman ekonomide çok köklü yapısal reformlara ihtiyaç var...
  1. Cari açık nedir ve 2011'de görünüm
  2. 2011 de ihracat-İthalat ve ekonomik yapının analizi
  3. 2023 Projeksiyonu

Cari Açık/GSMH
Historical Data Chart

1. Cari açık nedir ve 2011'de tablo nasıl oluştu?

Önce cari açık ne demek, ona bakalım..Her ülke dış dünya ile ihtiyacı gereği veya daha fazla kazanmak için döviz alış verişinde bulunur. Bu döviz alış verişi, dış ticaret ile olur, hizmet alım-satımlarıyla veya portföy yatırımı vb sermaye hareketleriyle...

(*)Cari denge = (Mal ihracatı gelirleri + satılan hizmetlerden sağlanan gelirler + diğer gelirler) – (mal ithalatı giderleri + satın alınan hizmetlere ödenen giderleri + diğer giderler) +/- cari transferler 
Bu denklem negatif ise cari açık, pozitif ise cari fazla demektir. Mal ihracatı ve mal ithalatı arasındaki farkta dış ticaret dengesidir.
[Hizmetler; ulaştırma, turizm, haberleşme hizmetleri, inşaat hizmetleri, sigorta hizmetleri, mali hizmetler, kişisel, kültürel hizmetler gibi kalemlerden oluşur. Bunları yabancılara sunduğumuzda gelir, onlardan aldığımızda gider olur. Diğer Gelirler; doğrudan yatırım, portföy yatırımları ve diğer yatırımlardan elde edilen faiz, hisse geliri, kâr payı, gelir gibi tutarları içermektedir. Bu gelirleri yabancılardan elde ettiğimizde gelir, yabancılara ödediğimizde gider yazarız. Cari transferler (Karşılıksız transferler); örneğin yurtdışındaki işçilerimizin gönderdiği paralar bu kategoriye girer. ]

Türkiye’nin 2011 yılı ödemeler dengesi sayıları şöyledir (milyar dolar):
İhracat: 143,5
İthalat: 232,9
Hizmet Gelirleri: 39
Hizmet Giderleri: 20,7
Diğer Gelirler: 4,0
Diğer Giderler: 11,7 
Cari transferler: 1,7
Şimdi bunları yukarıdaki denklemlerde yerine koyarak dışticaret dengesini ve cari dengeyi bulalım:
Dışticaret dengesi = 143,5 – 232,9 = - 89,4 (Türkiye 2011 yılında toplam 89,4 milyar dolar dışticaret açığı vermiştir.)
Cari denge =  (143,5 + 39 + 4) – (232,9 + 20,7 + 11,7) + 1,7 = (186,5) – (265,3) + 1,7 = 77,1 (Türkiye 2011 yılında toplam 77,1 milyar dolar cari açık vermiştir.)
Cari açığı GSYH’ya (OVP’ye göre tahminen 781 milyar USD) böler ve 100 ile çarparsak cari açığın GSYH’ya oranını yüzde 9,9 olarak hesaplamış oluruz. 

2011 yılında Cari açık nasıl finanse edildi?

Bir ülkeye finansman olarak giren yabancı kaynaklar başlıca şu şekillerde girer: (1) Doğrudan yatırımlar (yabancı bir şirketin Türkiye’de fabrika, şirket, banka, alış veriş merkezi vb kurmak üzere ya da yabancıların Türkiye’de gayrimenkul almak üzere getirdiği dövizler.) (2) Portföy yatırımları (yabancıların tahvil, bono, hisse senedi veya borç senedi almak üzere getirdiği dövizler.) (3) Diğer yatırımlar (şirketlerin aldığı ticari krediler, bankaların aldığı sendikasyon kredileri, IMF kredileri ve yabancıların bankalara yatırdığı mevduat gibi nedenlerle gelen dövizler.) (4) Rezerv varlıklar (Merkez Bankası’nın döviz rezervlerindeki değişimi gösterir.) (5) Net hata ve noksan (nedeni bilinmeyen ölçüm ya da kayıt dışı giren ya da çıkan dövizler.)


2011 yılında bu kalemlerin durumu şöyledir (milyar dolar)
Doğrudan yatırımlar (net):         13,4  
Portföy yatırımları:                      22,1 
Diğer yatırımlar:                          27,3 
Rezerv varlıklar:                            1,8 
Net hata ve noksan:                     12,5 
Toplam:                                        77,1

Cari açığın ihracat- ithalat yani dış ticaret açığından kaynaklandığı çok açık. İhracatın ithalata bu denli bağımlılığı ve ithalatın büyümeyle paralel artıyor olması nedeniyle önümüzdeki yıllarda ekonomik büyümenin devam etmesi halinde cari açığında artacağı aşikar..

Devam edecek...
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(*) Cari açık ile ilgili tanımları ve 2011'deki görünümü: http://www.mahfiegilmez.com/2012/02/771-milyar-dolarlk-cari-acg-nasl.html
Tablolar için: Ekonomi Bakanlığı Ekonomik Araştırmalar ve Değerlendirme Genel Müdürlüğü

28 Aralık 2011 Çarşamba

Avrupa Bu Krizden Çıkabilecek mi ?-V

IV'den devam
Sanayi, istihdam açısından teknoloji ve finans şirketlerine göre daha fazla istihdam yaratıyor..Üstelik üretimde çok sayıda bileşen kullanılması, ekonomide çok sayıda faktörü harekete geçiriyor..Nakliyattan enerjiye her sektör bu dinamizmden istifade ediyor..Fakat -daha önce belirttiğim gibi- global büyüme yavaşlarken ve Avrupa sanayisinin rekabet gücü azalmışken, Avrupa sanayisinin daha fazla üretip daha fazla istihdam yaratması çok zor..Üstelik sanayi de çalışmayı tercih edenlerse, Avrupalı çalışandan daha fazla, göçmenler..

Hizmet sektörlerinde bile Avrupa'da göçmenler daha fazla yer buluyor..Avrupa'nın son kuşakları, atalarının aksine, daha az çalışıp daha fazla kazanma dönemini yaşadıklarından fedakarlığa zorlanması en zor kuşak özelliği taşıyor. Bu nedenle bu kuşak için daha az ücrete razı olup bir göçmenden iş kapması zor gözüküyor..

Yani 1960'larda Avrupa'da toplumsal kültür, üretime ve kalkınmaya daha yatkın bir kültür idi..Ve o yıllarda ise gelişmekte olan ülkelerin toplumsal yapısı ve kültürü, kendi kalkınmalarına engel teşkil ediyordu..Şimdi ise tersi bir süreç yaşanıyor.
Bir zamanlar Avrupa insanı çalışkanlığı ile ün salmıştı. Öyle ki gün doğmadan Avrupa'nın uyandığını hayranlıkla anlatan yazarlarımız vardı. Geceleri bile susmayan fabrikaları ile Avrupa ün salmıştı..Şimdi Avrupa, gün batmadan kapanan mağazaları, gün batmadan tenha sokakları ile gözümüzde canlanıyor.

Avrupa'nın yaşlanan nüfusu, bu ülkelerin en büyük handikapı..Yaşlı nüfus, ülkeler üzerinde artan sosyal harcamalar ve üretmeyen bir yük demek..Üstelik yaşlı nüfusun, tüketici profili açısından da ülke ekonomisine dinamizm sağlaması pek beklenmez..

Diğer yandan beş dolar aylık ücretle, gün boyu çalışan Hintli işçi artık refah istiyor. Artık kendi ürününü çok az bir fiyatla satmıyor. Hindistan, kendi demir cevherini çok düşük bir fiyatla Avrupalı'ya peşkeş çekmiyor. Kendisinden daha az çalışan Avrupalı işçi, başka ülkelerde yaz tatiline çıkarken, Hintli işçi, ağır çalışma koşulları ve düşük ücretle bu refahın bedelini ve yükünü taşımak istemiyor. Artık kendisi için üretiyor.

 Daha önceki bölümlerde değindiğim gibi, gelişmekte olan ülkelerin geçmişte şiddetle dövize ihtiyaçları vardı..Ve artık her birinde büyüyen döviz rezervleri var..Artık ihracat için çabalamalarına gerek kalmadı ve ürettiklerini kendi iç pazarlarında daha fazla tüketerek, kendi refah seviyelerini yükseltme derdinde olacaklar.Kendi hammadde kaynaklarını, yine kendi sanayilerinde işleyecek ve üretimlerinin çoğunu kendileri tüketecek..Yani artık çok ucuza mal satarak, gelişmiş ülkelerin ihtiyaçlarını bir yerde bedava karşılama dönemini de sona erdirecekler..Bu nedenle hem hammadde hem işlenmiş ürün fiyatları son yıllarda hızlı bir artış gösterdi. Yani kimse artık Avrupalı tüketiciye ucuzdan mal satmanın derdinde değil. Ve gelişmekte olan ülkelerin büyüyen iç pazarı, yine kendileri tarafından domine edilecek ve gelişmiş ülkelerin bu büyüyen pazarlardan istifade etmesi kısmi olacak.

Öte taraftan gelişmekte olan ülkelerin çalışanı ürettikçe karşılığında refah istiyor. Ve istediği refahın bir kısmı ise gelişmiş ülkelerde..Bu ülkeler eninde sonunda bu refahı paylaşacaklar..Bu paylaşıma Avrupa direndikçe ve haketmediği refah seviyesinde ısrar ettikçe sonunda  kabaran faturalarla karşılaştılar.

Esasen Avrupa ekonomileri, son yıllarda  güç kaybederken, €(euro) serbest piyasada hakettiğinden daha değerli idi. Bu durum  Avrupa ülkelerinin satın alma gücünü korumasına imkan veriyordu ama ülke ekonomilerinin rekabet etme olanağını zayıflatıyordu. Bu durum, gelişmekte olan ülkelerin Avrupa pazarına daha fazla mal satmasına olanak veriyordu. Bu tüketimin karşılığını ise Avrupa borçlanarak ödüyordu. Avrupa, eskisi kadar üretmiyordu ama eskisinden daha çok tüketiyordu. Aradaki fark borçla kapatılıyordu ama borçların ödenme vakti gelmişti. Eskiden % 3'le borç verenler, şimdi ancak  % 7 faizle  borç verebiliriz diyorlar..

Artık global ekonomide ve güç dengesinde kartlar yeniden dağılıyor. Bu yüzden Avrupa'nın kendi çıkarlarına uygun, sadece kendisine avantaj sağlayabileceği bir düzen yaratma çabası olmayacak..Masaya yeni dahil olan, gelişmekte olan ülkeler bu sefer güçlüler ve buna izin vermeyecekler..Geçmişte, gelişmiş ülkeler, tüm hammadde kaynaklarını ve tüketim pazarlarını kontrol gücüne sahiptiler..Bugün Avrupa, petrol fiyatlarını kendi belirleyemiyor..Kömürün, çeliğin fiyatı artık taleple belirleniyor ve kimse Avrupa'ya sanayi ürünlerini, kömürünü, çeliğini ucuza satmak niyetinde değil..Avrupa, kendi parasını değerli tutarak diğer ülkelerden ucuza ürün temin edemeyecek..Öte yandan sadece € (euro)'nun değerini düşürmekte, rekabet gücü kazanmalarına yetmeyecek..
Avrupa'nın bozulan ekonomileri nedeniyle, Avrupa'da finansman da pahalı hale gelecek..Çok düşük faizle borçlanıp, rekabet eden Avrupalı şirketlerin artık bu avantajları yok..

Sonuçta ortada bir kriz var ve birileri bunun bedelini ödemek zorunda...

İtalya, Liret'e dönüp, devaüle edip, kendi halkını daha fazla çalışmaya, daha fazla fedakarlığa zorlayarak tekrar bu durumdan çıkabilir. Fakat Yunanistan'ın Drahmi'ye dönmesi, Yunanistan için daha kötü sonuçlar doğurur. Zira İtalya'nın hala ciddi bir üretim altyapısı ve üretip dünyaya satabileceği çok ürünü var..Yunanistan'ın ise üretip sattığı çok bir ürünü yok..Yunanistan'ın Drahmi'yi devaüle edip ucuza satabileceği fazla bir ürünü yok ki rekabet avantajı sağlayabilsin..Sadece ucuz bir tatil ülkesi olmakla kalırlar..Üstelik euro'dan çıkarak, euro'da olmanın  sağladığı o avantajı da kaybedip çok daha yüksek finansman maliyetine maruz kalacaklar..

Borç sorununa dönersek, Avrupalı liderler şimdi aldıkları tedbirleri 2010 yılı başında alsaydılar durumu idare edebilirlerdi. Kemer sıktıkları ekonomilerde ki daralma, global büyümeden pay alarak kapatılabilirdi. Şimdi global büyüme yavaşlarken kemer sıkmaya hazırlanıyorlar.

Avrupa bu borç sorununu bir şekilde yoluna koyup, ekonomilerindeki rekabetçi olmayan unsurlarla yüzleşmekten kaçındıkça, sorunları bir kartopu gibi öteleyip, birgün çok daha büyük bir krizle karşılaşacaklar.Yüzleşmekten kaçındıkları, ekonomilerinde rekabetçi olmayan unsurları ise bedel ödemeden refah içinde yaşama sevdaları..1990'lardan sonra çıkan bu hastalıklı tercihden vazgeçmeleri çok zor..Üstelik yaşlı bir nüfusu da tekrar üretkenliğe döndürmek, o çok daha zor..

Sonuç itibariyle, Avrupa ekonomileri gelişmekte olan ülkelere pazar kaybetmeye devam edecek.Avrupa ekonomilerinin tekrar rekabet gücü kazanabilmek için, demografik yapıyı, mevcut kuşakların alışkanlıklarını tekrar özverili ve sıkı çalışma şartlarına uyarlamaları çok zor..Alıştıkları refah seviyesinden, mecbur kalmadıkça ödün vermeleri çok zor..Kısacası Avrupa'nın düştüğü yerden kalkması artık çok zor...

İlave Notlar
Hemen söyleyeyim, ben de bir çoğunu okumadım  fakat ilgilenenler için yararlı linkler ve makaleler var..hem arşiv olarak da burada bulunsun..
2008 Finansal krizi için  : http://vimeo.com/3261363
2011 Avrupa Borç krizi için : http://ciovaccocapital.com/videos/europeandebtcrisis.html


http://www.bbc.co.uk/news/business-16290598
http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/7644238.stm
http://www.tradingeconomics.com/
http://www.minneapolisfed.org/research/wp/wp666.pdf
http://www.scribd.com/doc/49755779/Economic-Warfare-Risks-and-Responses-by-Kevin-D-Freeman
http://www.slideshare.net/arifanees/abc-of-global-financial-crisis-2008-presentation
http://www.cato.org/pubs/journal/cj29n1/cj29n1-2.pdf
http://idc.sdu.edu.tr/tammetinler/kalkinma/kalkinma39.pdf
http://www.ekodialog.com/Makaleler/2008-ekonomik-krizi-etkileri.html
http://www.stratejikanaliz.com/kategoriler/ekonomi/2008_ekonomik_krizi.htm
http://scholar.google.com.tr/scholar?q=2008+financial+crisis&hl=tr&as_sdt=0&as_vis=1&oi=scholart
http://spectator.org/archives/2011/05/13/the-true-story-of-the-financia
http://spectator.org/archives/2011/12/29/budget-collapse-too-much-free
http://seekingalpha.com/article/316512-a-thinly-veiled-bail
http://blogs.wsj.com/economics/2011/12/28/what-is-money-and-how-do-you-destroy-it/
http://www.ekodialog.com/Makaleler/gelismekte-olan-ulkelerde-sanayilesme-stratejisi.html
http://www.mmo.org.tr/resimler/dosya_ekler/98475c83b47075e_ek.pdf?tipi=4&turu=H&sube=0
http://eskidergi.cumhuriyet.edu.tr/makale/175.pdf
http://www.esyiad.org/gelimekte-olan-uelkelerde-yaanan-ekonomik-krizler-ve-nedenleri.html
http://www.marketoracle.co.uk/Article32331.html
http://www.marketoracle.co.uk/Article32327.html
http://www.marketoracle.co.uk/Article32219.html
http://www.marketoracle.co.uk/Article32197.html
http://www.marketoracle.co.uk/Article32159.html
http://www.youtube.com/watch?v=4paierbObLE
http://www.marketoracle.co.uk/Article32289.html
http://graphics8.nytimes.com/packages/images/newsgraphics/2011/0924-charts/0924-biz-webCHARTS.png
http://aleksandreia.wordpress.com/2011/09/25/private-sector-debt/
http://www.nytimes.com/2011/09/24/business/debt-numbers-alone-tell-little-about-fiscal-stability.html
http://www.economonitor.com/rebeccawilder/2011/09/20/europe-why-the-one-size-fits-all-solution-won%E2%80%99t-work-2/
http://www.nakedcapitalism.com/2010/03/parenteau-on-fiscal-correctness-and-animal-sacrifices-leading-the-piigs-to-slaughter-part-1.html
http://www.ocala.com/article/20110923/ZNYT01/109233021?tc=ar
http://www.google.com.tr/books?hl=tr&lr=&id=PX7eXUPyR30C&oi=fnd&pg=PA186&dq=eu+external+debt&ots=H9fs9tuFSK&sig=Ck-p0K-ZvNhv5EAA7BIQCMzfyKg&redir_esc=y#v=onepage&q=eu%20external%20debt&f=false
http://www.ecb.int/press/key/date/2011/html/sp110222.en.html
http://www.europarl.europa.eu/document/activities/cont/201110/20111019ATT29784/20111019ATT29784EN.pdf
http://www.bis.org/ifc/events/5ifcconf/dias.pdf
http://ec.europa.eu/economy_finance/events/2011/2011-11-21-annual-research-conference_en/pdf/session04_sinn_en.pdf
http://www.cato.org/pubs/journal/cj31n2/cj31n2-2.pdf

Niçin mi fikir değiştiriyorum? Çünkü ben fikirlerimin sahibiyim; Kölesi değil! Fikirlere karşı hiçbir taahhüdüm yoktur; ister korur, ister değiştiririm. Cenap Şahabettin

Ne kadar az bilirseniz; o kadar şiddetle müdafaa edersiniz. Bertrand Russell


Yarın yeni şeyler öğreneceğim..Ve bu nedenle bugünkü fikirlerim yarın değişebilir. Ben sadece verdiğim sözlerin tutsağıyım, düşüncelerimin ve fikirlerimin değil! Y.A

Konuşup anlaşamayacağım hiç kimse yoktur; anlaşamıyorsak konuşamadığımız içindir. Y.A

Sayfa Görünümü

Buradaki yazılar, tamamen kendi düşüncelerimi ve fikirlerimi içerir. Burada sunulan bilgilerin, kullanılan verilerin doğru ve güvenilir olması için gereken özeni göstermiş olsam da size doğruluğunu ve kesinliğini garanti edemem. Yazılarım, herhangi bir kişi veya zümreyi hedef almaz. Hiçbir kurum veya kuruluş ile bağlantılı değildir. Bu blog, kişisel bir blog olup yazıların yayım hakkı Yusuf Aygün'e aittir. Kaynak göstermek ve link vermek şartıyla yazılarımı kullanabilir, alıntı yapabilirsiniz... Her yazı, bir emeğin ürünüdür. Emeğe saygı göstermenizden dolayı teşekkür ederim.